Z czasem zaczynamy rozumieć, że prawdziwa siła jest spokojna. Że nie każda sytuacja wymaga reakcji. Że nie wszystko trzeba kontrolować, naprawiać i zmieniać.
Mniej udowadniania. Mniej pośpiechu. Mniej potrzeby, żeby wszystko było po naszemu. Mniej hałasu. Mniej walki z życiem.
Harmonia nie oznacza idealnego życia. Oznacza zgodę na to, co jest, przy jednoczesnym pozostawaniu w zgodzie ze sobą.
Filozofia zen przypomina, że prawdziwa obecność zaczyna się wtedy, kiedy przestajemy nieustannie szukać czegoś poza chwilą, w której właśnie jesteśmy. Zaczynamy dostrzegać to, co wcześniej umykało – prostotę, ciszę, oddech, światło, szelest liści, zwyczajną chwilę.
Siła prostoty
Dōgen Zenji – japoński mistrz buddyjski, założyciel szkoły Sōtō Zen i jeden z najważniejszych nauczycieli japońskiego Zen – ujął tę prostotę w krótkim wierszu: „Kwiaty wiosną, kukułka latem, księżyc jesienią, śnieg zimą – chłodne i przejrzyste.” Na pierwszy rzut oka to tylko opis pór roku. A jednak kryje się w nim głęboka lekcja – przyjąć rzeczy takimi, jakie są i naprawdę ich doświadczyć, zamiast nieustannie pragnąć, żeby chwila była inna.
Rozwój nie zawsze wygląda spektakularnie. Czasem jest nim moment, w którym przestajemy gonić i zaczynamy naprawdę czuć. Przestajemy potrzebować więcej, żeby poczuć, że mamy wystarczająco.
I być może właśnie wtedy odkrywamy, że wewnętrzny spokój jest jednym z największych luksusów tego świata.
Udostępnij ten wpis: